نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 مرکز پژوهشی تمدن اسلامی

2 پژوهشکده علوم سیاسی ، پژوهشگاه امام صادق، قم، ایران

چکیده

چکیده
توسعه و نوسازی را از اقدامات مؤثر دوره حکمرانی رضاشاه، می خوانند که طی آن، وضع عمومی مردم، بهبودی چشم گیر یافت،زروگویی متنفذین و خوانین محلی، پایان پذیرفت، مالیات گیری از مردم،وضعی عادلانه، پیدا کرد، وضع مالی و اقتصادی عمومی، پیشرفت نمود، سبک زندگی سنتی مردم دگرگون شد، یاغیان و اشرار را قدرتی برای برهم زدن نظم، نبود،شاه، حافظ عرض، مال و ناموس مردم بود و... اما آیا چنین توسعه ای با رضایت مردم، همراه بود؟ آیا در توسعه شهری، به رسوم و اعتقادات مردم، توجه شد؟ آیا طراحی و اجرای پروژه های بهسازی، بر اساس منافع ملی صورت گرفت یا منافع شخصی و کاسبکارانه مجریان در آن، دخالت داشت؟ سئوالاتی از این دست، تنها بخشی از سئوالاتی اند که به آن در مقاله پیش رو، با ذکر شواهد عینی از اسناد قطعی تاریخ پهلوی اول، پاسخ داده می شود. روش تحقیق، بررسی اسناد مجلس شورای ملی در دوره حکومت شانزده ساله رضاشاه در ولایت مازندران است.انتخاب مازندران بدان علت صورت گرفت تا نشان دهیم اقدامات رضاشاه در این ولایت، مشتی به نشانه خروار است؟!

کلیدواژه‌ها